Brzytwa chirurgiczna, SFK Wapienica, Polska (lata 50-te XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Brzytwa chirurgiczna produkcji Starobielskiej Fabryki Kos była narzędziem medycznym wykorzystywanym głównie do usuwania owłosienia z obszarów ciała pacjenta przed zabiegami chirurgicznymi, co było istotne dla zapewnienia odpowiedniej higieny i przygotowania pola operacyjnego. Brzytwy te były wykonane z wysokiej jakości stali, co pozwalało na ich wielokrotne użycie po odpowiedniej sterylizacji.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Zdjęcie przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Zestaw do szycia płuc typu stapler, UKF, ZSRR (lata 80. XX w.)
Zestaw do szycia płuc typu stapler, UKF, ZSRR (lata 80. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Zestaw do szycia płuc służył do mechanicznego zszywania tkanki płucnej podczas operacji torakochirurgicznych, takich jak resekcje płuca, segmentektomie czy lobektomie.
Zestaw typu stapler (zszywacz chirurgiczny) umożliwiał szybkie i precyzyjne łączenie tkanek za pomocą metalowych zszywek, co znacznie skracało czas operacji w porównaniu do tradycyjnego szycia ręcznego. Był wykorzystywany m.in. do zamykania naczyń krwionośnych, oskrzeli lub fragmentów miąższu płucnego w sposób bezpieczny i szczelny.
Sprzęt tego typu był standardowym wyposażeniem sal operacyjnych w krajach bloku wschodniego. Produkowany w ZSRR przez UKF (УКФ – Ульяновский Комбинат Фармацевтический).
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Zestaw do szycia jelit typu stapler, IKK, ZSRR (lata 80. XX w.)
Zestaw do szycia jelit typu stapler, IKK, ZSRR (lata 80. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2014-03-05
Opis: Na zdjęciu widoczny jest zestaw do mechanicznego zespolenia (zszycia) jelit typu stapler, produkcji IKK, ZSRR, pochodzący z lat 80. XX wieku. Zestaw zawiera: główny mechanizm staplera służący do zaaplikowania zszywek, zapasowe końcówki i narzędzia pomocnicze – m.in. klamra dociskowa i inne elementy manipulacyjne; metalowe pojemniki (puszki) – prawdopodobnie do przechowywania sterylnych zszywek lub innych drobnych części, krążki z tworzywa sztucznego – wymienne elementy dystansowe, tabliczka z napisem w języku rosyjskim: "Uwaga! Przed każdym użyciem aparatu należy koniecznie wymienić podkładkę w części oporowej".
Ten typ staplera chirurgicznego był używany do mechanicznego zespolenia (zszywania) tkanek jelitowych podczas operacji przewodu pokarmowego – np. po wycięciu fragmentu jelita w wyniku choroby lub urazu. Urządzenie było szczególnie przydatne w operacjach nagłych lub w warunkach polowych (np. w wojsku), ale także w rutynowej chirurgii ogólnej w szpitalach bloku wschodniego.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Ssak elektryczny, Martin Loth Utrecht, Holandia (lata 60. XX w.)
Ssak elektryczny, Martin Loth Utrecht, Holandia (lata 60. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-16
Opis: Widoczny na zdjęciu elektryczny ssak medyczny to urządzenie używane w szpitalach do odsysania płynów z dróg oddechowych lub ran. Składa się z metalowej pompy z manometrem do regulacji podciśnienia oraz szklanego pojemnika na odessany materiał. Produkowane przez firmę Martin Loth z Utrechtu, znaną z wyrobu sprzętu medycznego i laboratoryjnego.
W Polsce podobne ssaki były powszechnie stosowane od lat 50. do 80. XX wieku, a czasem nawet dłużej – zwłaszcza w mniejszych placówkach lub na zapasowych stanowiskach. Były to urządzenia bardzo wytrzymałe, więc wiele z nich służyło przez dekady, zanim zostały zastąpione nowszymi, bardziej kompaktowymi i cichszymi modelami.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Aparat do elektrochirurgii Lancetron BK15, ORMED ZDTM, Polska (lata 80. XX w.)
Aparat do elektrochirurgii Lancetron BK15, ORMED ZDTM, Polska (lata 80. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-17
Opis: Polski aparat elektrochirurgiczny przeznaczony do cięcia i koagulacji tkanek podczas zabiegów operacyjnych. Umożliwiał precyzyjne cięcie prądem wysokiej częstotliwości i tamowanie krwawienia bez tradycyjnego skalpela. Wyposażony w pokrętła regulujące moc i czas działania, oraz gniazda do podłączenia elektrody i wyłącznika nożnego.
Produkowany w łódzkich zakładach ORMED, był powszechnie stosowany w polskich szpitalach od lat 70. do 90. XX wieku.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Ssak elektryczny CN-4, Wytwórnia Aparatów Natryskowych, Polska (1977 r.)
Ssak elektryczny CN-4, Wytwórnia Aparatów Natryskowych, Polska (1977 r.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-11
Opis: Szpitalne urządzenie elektryczne służące do odsysania płynów z dróg oddechowych lub ran operacyjnych. Składa się z metalowej pompy wytwarzającej podciśnienie i dwóch dużych szklanych zbiorników do gromadzenia odessanych wydzielin. Wyposażony w manometr do kontroli siły ssania i system gumowych rurek.
Stosowany powszechnie w polskich szpitalach od lat 60. do 90. XX wieku.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Nożyce do cięcia kości typu Listona, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Nożyce do cięcia kości typu Listona, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-29
Opis: Chirurgiczne nożyce ortopedyczne przeznaczone do przecinania kości podczas operacji, zwłaszcza w zabiegach amputacyjnych i ortopedycznych. Charakteryzują się masywnymi ostrzami i długimi ramionami dla zwiększenia siły cięcia. Nazwa pochodzi od brytyjskiego chirurga Roberta Listona (1794–1847), który opracował ten typ narzędzia w XIX wieku.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Nożyce do gipsu typu Stiele, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Nożyce do gipsu typu Stiele, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Specjalistyczne narzędzie chirurgiczne służące do przecinania opatrunków gipsowych unieruchamiających złamane kończyny. Wyposażone w charakterystyczne, zakrzywione ostrza z bezpiecznie zaokrąglonym końcem, co zapobiega skaleczeniu skóry pacjenta podczas cięcia.
Nazwa pochodzi od niemieckiego chirurga, który spopularyzował ten typ nożyc. W Polsce w latach 60. i 70. XX wieku były standardowym wyposażeniem pracowni opatrunkowych i oddziałów ortopedycznych.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Nożyce do cięcia gipsu, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Nożyce do cięcia gipsu, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Prezentowane nożyce to przykład specjalistycznego narzędzia, którego zadaniem było usuwanie opatrunków gipsowych. Szczególną uwagę zwracają ostrza: jedno z nich jest ostre i lekko zakrzywione, podczas gdy drugie zakończone jest charakterystycznym haczykiem. Takie połączenie umożliwiało pewne zahaczenie i podważenie gipsu, a następnie jego efektywne przecięcie, minimalizując ryzyko urazu pacjenta. Długie rękojeści zapewniały operatorowi odpowiednią dźwignię i kontrolę nad narzędziem.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Młotek ortopedyczny, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Młotek ortopedyczny, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Prezentowany młotek jest specjalistycznym narzędziem wykorzystywanym w ortopedii w połączeniu z innymi instrumentami, takimi jak dłuta czy osteotomy, używanymi do kształtowania kości. Młotek ten, choć prosty w formie, był kluczowym narzędziem lekarza, umożliwiającym delikatne manipulacje kostne w trakcie zabiegów.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Ręczna wiertarka do kości, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Ręczna wiertarka do kości, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Prezentowane narzędzie to ręczna wiertarka do kości, kluczowy instrument wykorzystywany w chirurgii ortopedycznej przed erą napędu elektrycznego. Lewa część to korba z uchwytem, zaprojektowanym tak, aby zapewnić pewny i ergonomiczny chwyt podczas ręcznego obracania. Prawa część to trzonek wiertarki, do którego mocowano wymienne wiertła. Widoczne na nim ryflowania oraz gwint na końcu służyły do stabilnego mocowania wierteł o różnej średnicy, w zależności od potrzeb zabiegu. Ten typ wiertarki wymagał od chirurga dużej precyzji i siły, a jednocześnie pozwalał na wyczucie oporu tkanki kostnej, co było kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Dystraktor kręgosłupa, producent nieznany (lata 70. XX w.)
Dystraktor kręgosłupa, producent nieznany (lata 70. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2014-02-27
Opis: Prezentowany instrument to dystraktor kręgosłupa – specjalistyczne narzędzie wykorzystywane w chirurgii do precyzyjnego rozciągania (dystrakcji) segmentów kręgosłupa. Dystraktory takie były kluczowe w leczeniu schorzeń takich jak skoliozy, kifozy czy urazy kręgosłupa, gdzie konieczne było odciążenie lub korekcja krzywizn. Centralny, walcowaty element pełni rolę mechanizmu regulacyjnego, wyposażonego w śrubę lub przekładnię, którą manipulowano za pomocą wystającego, zakrzywionego uchwytu. Pozwalało to na precyzyjne odmierzenie i utrzymanie żądanej odległości między kręgami. Na końcach prętów znajdują się solidne, haczykowate ramiona, które były mocowane do struktur kostnych kręgosłupa lub do specjalnych implantów.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Zestaw do operacji stawu biodrowego z protezą bezcementową, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Zestaw do operacji stawu biodrowego z protezą bezcementową, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Prezentowany zestaw narzędzi chirurgicznych pochodzi z drugiej połowy XX wieku i przeznaczony jest do wykonywania operacji wszczepienia protezy stawu biodrowego metodą bezcementową. Narzędzia te były wykorzystywane przez ortopedów do precyzyjnego przygotowania panewki oraz trzpienia kości udowej pod implant. Metoda bezcementowa polega na zakotwiczeniu protezy w kości dzięki jej specjalnej, porowatej powierzchni, która umożliwia wrastanie tkanki kostnej i stabilizację implantu bez potrzeby użycia cementu.
Skład zestawu
1. Ręczne uchwyty T-kształtne – umożliwiają stabilny chwyt i kontrolę nad narzędziem podczas pracy w głębi pola operacyjnego.
2. Rozwiertaki i frezy – służą do stopniowego poszerzania i modelowania jamy kostnej pod odpowiedni rozmiar protezy.
3. Kalibrowniki i mierniki – pozwalają na ocenę głębokości i średnicy przygotowanego loża pod implant.
4. Specjalistyczne ostrza i dłuta – wykorzystywane do precyzyjnego kształtowania kości oraz usuwania jej fragmentów.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
POPUL/SP/0093/2023/01
Projekt dofinansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Edukacji i Nauki w ramach Programu „Społeczna Odpowiedzialność Nauki II"
