Opis: Kolposkopy były i nadal są używane do dokładnego oglądania szyjki macicy, pochwy i sromu w powiększeniu, wczesnego wykrywania zmian przednowotworowych i nowotworowych (głównie raka szyjki macicy), kolposkopii – czyli nieinwazyjnego badania diagnostycznego u kobiet, celowanego pobierania wycinków do biopsji. Kolposkop umożliwia lekarzowi ocenę tkanek w powiększeniu oraz obserwację reakcji nabłonka na zastosowane barwniki (np. płyn Lugola lub kwas octowy). Obecny na zdjęciu kolposkop został wyprodukowany przez powstałe w 1921 roku w Warszawie Polskie Zakłady Optyczne.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Zdjęcie przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Wzierniki pochwowe, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Wzierniki pochwowe, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-16
Opis: Wzierniki pochwowe (specula vaginalia) służyły – tak jak obecnie – do rozszerzania ścian pochwy i umożliwienia oglądania jej wnętrza oraz szyjki macicy. Ułatwiały badanie ginekologiczne, diagnostykę stanów zapalnych, pobieranie wymazów, a także wykonywanie drobnych zabiegów (np. kauteryzacji nadżerek, zakładania opatrunków).
Na początku drugiej połowy XX w. w polskich szpitalach stosowano prawie wyłącznie wzierniki metalowe wielokrotnego użytku.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Wziernik pochwowy typu Cusco, producent nieznany (lata 70. XX w.)
Wziernik pochwowy typu Cusco, producent nieznany (lata 70. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Prezentowany obiekt to wziernik pochwowy typu Cusco, jeden z najpowszechniej stosowanych typów wzierników ginekologicznych. Charakteryzuje się dwoma łyżkami lub ramionami, które po wprowadzeniu do pochwy są rozchylane. Kluczową cechą dwuskrzydłowego wziernika Cusco jest mechanizm blokujący, najczęściej w postaci śruby, który pozwala na precyzyjne rozwarcie ramion i zablokowanie ich w wybranej pozycji. Dzięki temu lekarz ma swobodne ręce do wykonywania badania lub zabiegów. Wzierniki Cusco są dostępne w różnych rozmiarach, aby można było dobrać odpowiedni do anatomii pacjentki. Stanowią standardowe instrumenty w ginekologii, niezbędne podczas badania profilaktycznego, pobierania cytologii czy wykonywania innych procedur medycznych.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Cyrkiel położniczy, producent nieznany (lata 50. XX w.)
Cyrkiel położniczy, producent nieznany (lata 50. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Cyrkiel położniczy to metalowe narzędzie służące do pomiaru wymiarów miednicy ciężarnej kobiety, wykorzystywane dawniej w położnictwie i ginekologii. Na zdjęciu widoczny jest przykład cyrkla z precyzyjną podziałką milimetrową oraz regulowanymi ramionami z okrągłymi zakończeniami, które umożliwiały delikatny, ale dokładny pomiar. Tego typu narzędzia pomagały lekarzom ocenić, czy poród drogami natury będzie możliwy, czy też konieczne będzie cesarskie cięcie. Narzędzia tego typu były powszechnie używane w szpitalach w Europie w drugiej połowie XX wieku.
Współcześnie cyrkle położnicze są rzadziej stosowane – ich funkcję przejęły nowocześniejsze metody diagnostyczne, takie jak ultrasonografia czy rezonans magnetyczny.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Kleszcze położnicze Madurowicza, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Kleszcze położnicze Madurowicza, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Prezentowany na zdjęciu przyrząd to kleszcze położnicze, zaprojektowane przez profesora Michała Madurowicza – wybitnego polskiego położnika i ginekologa, działającego na przełomie XIX i XX wieku. Były stosowane w trakcie trudnych porodów, kiedy konieczne było szybkie i bezpieczne wydobycie dziecka z kanału rodnego.
Kleszcze składają się z dwóch masywnych, metalowych ramion zakończonych charakterystycznymi łyżkami, które miały za zadanie objąć główkę płodu. Narzędzie wyposażono w wyprofilowane uchwyty oraz ograniczniki, które pozwalały lekarzowi kontrolować siłę nacisku i kierunek działania.
Kleszcze Madurowicza były dostosowane do warunków anatomicznych kobiet i uważane za bardziej bezpieczne niż wiele wcześniejszych modeli. Dziś stanowią cenny eksponat historyczny, ilustrujący rozwój technik położniczych przed erą współczesnej chirurgii i diagnostyki obrazowej.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Detektor tętna płodu UDT-10M, ZALIMP, Polska (lata 80. XX wieku)
Detektor tętna płodu UDT-10M, ZALIMP, Polska (lata 80. XX wieku)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-16
Opis: Detektor tętna płodu UDT-10M to przykład polskiej aparatury medycznej wykorzystywanej w położnictwie w drugiej połowie XX wieku. Urządzenie zostało opracowane i wyprodukowane przez przedsiębiorstwo Zakład Aparatury Laboratoryjnej i Medycznej (ZALIMP), które działało w ramach krajowego przemysłu elektronicznego.
Sprzęt ten służył do nieinwazyjnego wykrywania i monitorowania akcji serca płodu za pomocą fal ultradźwiękowych. Główna jednostka wyposażona była w prosty interfejs – głośnik, pokrętła oraz przyciski sterujące. Do urządzenia dołączona była sonda (głowica ultradźwiękowa), którą przykładało się do brzucha ciężarnej kobiety. Dzięki niemu personel medyczny mógł odsłuchać bicie serca dziecka jeszcze przed jego narodzinami.
Pomimo skromnego wyglądu i analogowej konstrukcji, detektory tego typu stanowiły ważny krok w kierunku poprawy opieki prenatalnej. Obecnie są zastępowane przez nowoczesne aparaty KTG i ultrasonografy.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Próżnociąg położniczy, producent nieznany, ZSRR (1966 r.)
Próżnociąg położniczy, producent nieznany, ZSRR (1966 r.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2014-01-31
Opis: Przedstawiony eksponat to próżnociąg położniczy, czyli urządzenie wykorzystywane w położnictwie do wspomagania porodu. Próżnociąg (znany również jako extractor vacuum) służył do przyłożenia kontrolowanego podciśnienia do główki płodu, co ułatwiało jej wyjście przez kanał rodny. Urządzenie składa się z kilku kluczowych elementów:
1. Szklany zbiornik: Służył do wytwarzania i monitorowania podciśnienia. Jego przezroczystość umożliwiała kontrolę nad procesem.
2. Manometr: Duży, okrągły wskaźnik ciśnienia, umieszczony na szczycie stelaża, pozwalał na precyzyjne monitorowanie poziomu podciśnienia, co było kluczowe dla bezpieczeństwa zarówno matki, jak i dziecka.
3. Pompka ręczna: Metalowy cylinder z drewnianym uchwytem służył do wytwarzania podciśnienia wewnątrz układu.
4. Aplikator: Metalowy pierścień na końcu jednej z rurek, był przykładany do główki płodu, a podciśnienie utrzymywało go na miejscu podczas porodu.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Opis: Inkubator IK31 służył do zapewnienia noworodkom, zwłaszcza wcześniakom, optymalnych warunków do przeżycia i rozwoju poza łonem matki. Urządzenie utrzymywało stabilne parametry środowiskowe, takie jak stała temperatura, odpowiednia wilgotność oraz czystość powietrza.
Kluczowe elementy konstrukcyjne:
1. Przezroczysta obudowa: umożliwiała personelowi medycznemu ciągłą obserwację dziecka bez zakłócania środowiska wewnętrznego.
2. Komora dla dziecka: wewnątrz obudowy umieszczone jest regulowane łóżeczko.
3. Panel sterowania: pokrętła i wskaźniki, służące do precyzyjnego ustawiania temperatury i innych parametrów. Widoczne są również mierniki przepływu gazów (np. tlenu) oraz lampki kontrolne.
4. Podstawa na kółkach: Umożliwiała łatwe przemieszczanie inkubatora w obrębie oddziału.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Opis: Przedstawiony eksponat to waga noworodkowa, wyprodukowana w Polsce, około 1950 roku, przez firmę W. Hess. Jest to typowe narzędzie, które przez wiele lat było nieodłącznym elementem wyposażenia oddziałów położniczych i gabinetów pediatrycznych. Waga była przeznaczona do ważenia niemowląt w pierwszych dniach i miesiącach ich życia. Prezentowany egzemplarz składa się z szalki w kształcie misy i mechanizmu wagowego. Długa, pozioma belka z podziałką i ruchomymi ciężarkami pozwalała na dokładny odczyt masy ciała dziecka. Ruchome ciężarki były przesuwane wzdłuż skali, aż do momentu zrównoważenia wagi, co umożliwiało precyzyjny pomiar.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Fotel do badań ginekologicznych, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Fotel do badań ginekologicznych, producent nieznany (lata 60. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-11
Opis: Prezentowany eksponat to fotel ginekologiczny stanowiący typowe wyposażenie polskich gabinetów ginekologicznych w drugiej połowie XX w. Składa się z regulowanych podpórek na kolana (tzw. strzemion), siedziska z tapicerką z tworzywa sztucznego i metalowego stelażu z wyjmowanym pojemnikiem na płyny i narzędzia oraz stopnia ułatwiającego pacjentce wejście i zejście.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Zdjęcie przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
Stetoskop położniczy Pinarda, producent nieznany (lata 50. XX w.)
Stetoskop położniczy Pinarda, producent nieznany (lata 50. XX w.)
Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski
Data powstania zdjęcia: 2013-07-15
Opis: Eksponat ten to stetoskop położniczy Pinarda, znany również jako fetoskop lub po prostu róg Pinarda. Jest to historyczne narzędzie medyczne używane do osłuchiwania tętna płodu w łonie matki. Stetoskop Pinarda został wynaleziony przez francuskiego położnika Adolphe'a Pinarda (1844-1934) w 1895 roku. Narzędzie to, oparte na zasadzie trąbki słuchowej, pozwalało na skuteczne wzmocnienie dźwięków bicia serca płodu, co było kluczowe w opiece prenatalnej. Lekarz lub położna przykładał/a szerszą część wazonu do brzucha ciężarnej kobiety, a ucho do węższego końca, aby precyzyjnie zlokalizować i ocenić tętno dziecka. Mimo postępu technologii i powszechnego użycia monitorów ultrasonograficznych (USG), stetoskopy Pinarda są nadal w użyciu, szczególnie w krajach rozwijających się.
Opis fizyczny:
Uwagi:
Link do zdjęcia:
Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie
POPUL/SP/0093/2023/01
Projekt dofinansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Edukacji i Nauki w ramach Programu „Społeczna Odpowiedzialność Nauki II"