Sterylizator wodny, producent nieznany (między 1880 a 1920 r.)

Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski

Data powstania zdjęcia: 2013-07-10

Opis: Sterylizator wodny służył do sterylizacji narzędzi chirurgicznych i medycznych za pomocą gorącej pary wodnej, dezynfekcji drobnych przedmiotów, takich jak igły, skalpele, pincety czy strzykawki, w celu przygotowywania jałowych warunków pracy w szpitalach, gabinetach lekarskich i laboratoriach. Woda była podgrzewana wewnątrz urządzenia, tworząc parę wodną, która przenikała do wnętrza przez perforacje, działając bakteriobójczo. Narzędzia umieszczano wewnątrz za pomocą szczypiec lub przez specjalne otwory z gumowymi rękawami.

Opis fizyczny:

Uwagi:

Link do zdjęcia:

Prawo autorskie: Zdjęcie przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie

Sterylizator elektryczny WS 1, Spółdzielnia Pracy „Nysa”, Polska (1965 r.)

Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski

Data powstania zdjęcia: 2013-07-11

Opis: Elektryczny sterylizator WS 1 służył w szpitalach do dezynfekcji i wyjaławiania narzędzi oraz materiałów medycznych. Urządzenie wykorzystywało wysoką temperaturę do niszczenia drobnoustrojów, co pozwalało zapobiegać zakażeniom i zapewniać bezpieczeństwo pacjentom oraz personelowi medycznemu. Sterylizator WS 1 był przeznaczony do codziennego użytku na salach operacyjnych, w gabinetach zabiegowych i laboratoriach, stanowiąc podstawowe wyposażenie placówek ochrony zdrowia w tamtym okresie.

Opis fizyczny:

Uwagi:

Link do zdjęcia:

Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie

Wyjaławiacz wodny elektryczny, Spółdzielnia Pracy „Nysa”, Polska (1979 r.)

Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski

Data powstania zdjęcia: 2013-07-16

Opis: Elektryczny wyjaławiacz wodny to przenośne urządzenie służące do wyjaławiania drobnych przedmiotów i materiałów w warunkach szpitalnych i ambulatoryjnych. Dzięki swojej kompaktowej formie i prostocie obsługi mógł być używany bezpośrednio w gabinetach zabiegowych, salach opatrunkowych lub laboratoriach. Urządzenie składa się z metalowego pojemnika z pokrywą, wyposażoną w zaciski uszczelniające. Proces wyjaławiania odbywał się z użyciem pary wodnej, wytwarzanej przez podgrzewanie wody elektrycznym elementem grzewczym.

Opis fizyczny:

Uwagi:

Link do zdjęcia:

Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie

Wyjaławiacz wodny elektryczny, Spółdzielnia Pracy „Nysa”, Polska (1977 r.)

Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski

Data powstania zdjęcia: 2013-07-16

Opis: Prezentowane urządzenie to elektryczny wyjaławiacz wodny, wykorzystywany w placówkach ochrony zdrowia do wyjaławiania drobnych narzędzi oraz materiałów. Wyjaławiacz zasilany był energią elektryczną i wykorzystywał parę wodną do skutecznego usuwania zanieczyszczeń biologicznych. Jego konstrukcja opierała się na metalowej komorze z pokrywą zamykaną na zaciski, bocznymi uchwytami do przenoszenia oraz prostym panelem sterowania.

Opis fizyczny:

Uwagi:

Link do zdjęcia:

Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie

Puszki sterylizacyjne typu Schimelbuscha, producent nieznany (lata 60. XX w.)

Autor zdjęcia: Stanisław Sadowski

Data powstania zdjęcia: 2013-07-16

Opis: Puszki sterylizacyjne typu Schimelbuscha to metalowe pojemniki wielokrotnego użytku, wykorzystywane w placówkach ochrony zdrowia podczas procesu wyjaławiania materiałów oraz narzędzi oraz do ich przechowywania i transportu przed i po tym procesie. Ich konstrukcja – z perforowaną pokrywą i zatrzaskami umożliwiającymi szczelne zamknięcie – pozwalała na swobodny przepływ pary wodnej podczas sterylizacji, przy jednoczesnym zabezpieczeniu zawartości przed zanieczyszczeniem. Nazwa urządzenia pochodzi od nazwiska niemieckiego chirurga Huga Schimelbuscha, który na przełomie XIX i XX wieku opracował jego pierwotną wersję. Puszki te były stosowane przede wszystkim w sterylizatorach parowych i wodnych. Charakteryzowały się dużą trwałością oraz prostotą obsługi, dzięki czemu pozostawały w użyciu przez wiele lat.

Opis fizyczny:

Uwagi:

Link do zdjęcia:

Prawo autorskie: Przekazane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie